Sayfa 1
Mino piknik sepetini kapının yanına koymuştu. İçinde elmalar, ekmek ve ailesinin birlikte hazırladığı küçük sandviçler vardı. Sarı örtü de hazırdı. Fakat pencerede önce bir damla, sonra bir damla daha belirdi. Bahçe kısa sürede yağmurla parladı.
Sayfa 2
‘Pikniğimiz bitti,’ dedi Mino. Sepeti kaldırmak istemedi. Babası, ‘Dışarıdaki planımızı şimdi yapamıyoruz,’ dedi. ‘Üzülmen anlaşılır. Sepetteki güzel şeyler ise burada.’ Mino pencereye baktı. Yağmuru durduramazdı; ama sonraki adımı seçebilirdi.
Sayfa 3
Annesi, ‘Örtüyü oturma odasına serebiliriz,’ diye önerdi. Mino önce başını salladı. Sonra bir fikir buldu: ‘Pencereyi gören yere serelim. Yağmurun sesini dinleriz!’ Herkes bir yastık getirdi. Sepet, odanın ortasında yepyeni bir yolculuğa çıkmış gibi duruyordu.
Sayfa 4
Yemekten önce sırayla bir ses söylediler: cama vuran damlalar, çatıda tıkırtı, uzakta bir kuş. Mino, bahçedeki bitkilerin de su içtiğini düşündü. ‘Biz içeride piknik yapıyoruz, onlar dışarıda,’ dedi. Bu fikir herkesi güldürdü. Yağmur artık yalnızca engel gibi görünmüyordu.
Sayfa 5
Bir süre sonra yağmur hafifledi. Yetişkinler bahçenin uygun olup olmadığını kontrol etti. Mino kuru bir yere örtüyü serdi. Yaprakların üzerinde minicik damlalar vardı. Sabah düşündükleri piknikten farklıydı; ama bahçenin bu parlak hâlini ilk kez birlikte görüyorlardı.
Sayfa 6
Mino boş sepeti eve taşırken, ‘Bugün iki pikniğimiz oldu!’ dedi. Plan değişmişti; ailece geçirilen zaman değişmemişti. Örtüyü katladılar ve bir sonraki geziyi konuşmaya başladılar. Şimdi sıra sende: Bir plan değiştiğinde denemek isteyeceğin başka bir fikir söyle.
Birlikte konuşalım
Bir plan değiştiğinde ailene önerebileceğin başka bir fikir var mı?