Sayfa 1
Lila ailesiyle küçük bir kukla sahnesi hazırladı. Bir kutunun önünü yetişkinler açtı; Lila da kâğıt kuşlar ve ağaçlar çizdi. Hikâyeleri bir kuşun kaybolan şarkısını aramasıyla başlayacaktı. Sonunu ise henüz kimse bilmiyordu. Bu, Lila'yı çok heyecanlandırdı.
Sayfa 2
Babası kuşun şarkıyı yüksek bir tepede bulmasını istedi. Lila, ‘Hayır, ağacın içinde bulsun!’ dedi. İkisi de kendi fikrini anlatmaya başladı. Kukla kuş masanın üstünde bekledi. Annesi, ‘Önce her fikri sonuna kadar dinleyelim,’ diye önerdi. Lila durup babasına baktı.
Sayfa 3
Babası tepede rüzgârın şarkı söylediğini anlattı. Lila bunu sevdi. Sonra kendi fikrini söyledi: Ağacın içindeki küçük oyuk, kuşun sesini geri yansıtacaktı. ‘İkisi de güzel sesler çıkarıyor,’ dedi annesi. Lila'nın aklında iki fikir yavaşça yan yana gelmeye başladı.
Sayfa 4
‘Kuş önce tepeye gitsin,’ dedi Lila. ‘Rüzgâr ona ağacın yolunu anlatsın!’ Babası güldü. ‘Ağaç da kuşa kendi sesini dinletsin.’ Hikâye artık bir seçimin diğerini silmesiyle ilerlemiyordu. İki fikir, kuşun yolculuğunda iki ayrı durak olmuştu.
Sayfa 5
Sahnenin arkasında kuklaları sırayla hareket ettirdiler. Kuş tepeye çıktı, rüzgârı dinledi ve ağaca uçtu. Kendi şarkısını duyunca artık kaybolmadığını anladı. Gösteri bitince Lila eğildi. ‘Bu masalı tek başıma yazsaydım böyle olmazdı,’ dedi. Ailesi onu alkışladı.
Sayfa 6
Kutuyu kaldırmadılar; yarın yeni bir masal oynayabilirlerdi. Lila kuş kuklasını ağacın yanına koydu. İki farklı fikir yan yana duruyordu. Şimdi sen de bir fikir ekle: Kuşun şarkısını aradığı bu masala üçüncü bir son yazsan, yolculuk nereye giderdi?
Birlikte konuşalım
Bu masala sen üçüncü bir son yazsan ne olurdu?