Sayfa 1
Boncuk arkadaşları Ece ve Can'ı bahçeye çağırdı. Boncuk kule yapmak istiyordu. Ece oyuncaklarla piknik önerdi. Can ise bahçede hazine aramak istedi. Herkes kendi fikrini anlatırken buluşma bir türlü başlamadı.
Sayfa 2
“Önce benimki olsun,” dedi Boncuk. Can kaşlarını çattı. Ece örtüsünü katlayıp bekledi. Boncuk arkadaşlarının sessizleştiğini fark etti. Babasına baktı. Babası, “Üç fikri de duyabildik mi?” diye sordu.
Sayfa 3
Sırayla konuşunca oyunların düşündüklerinden daha kısa olduğu anlaşıldı. Kule birkaç blokla kurulabilirdi. Piknikte oyuncaklar kuleye misafir gelebilirdi. Hazine içinse bahçeye üç renkli kâğıt saklamak yeterliydi.
Sayfa 4
Birlikte başlangıcı seçtiler. Can ilk kuleyi kurdu; Boncuk blokları taşıdı. Ece oyuncaklara yer hazırladı. Kule devrilince durup yeniden yaptılar. Bu kez herkesin bir parçası olan daha geniş bir kule kuruldu.
Sayfa 5
Sonra Ece pikniği başlattı. Boncuk bir oyuncak getirdi, Can örtüyü düzeltti. Hazine aramasında saklama sırası Boncuk'a geldi. Arkadaşları zorlanınca nesnelerin yakınındaki renkleri ipucu olarak söyledi.
Sayfa 6
Buluşma sonunda Can, “Üç oyun birbirine bağlandı,” dedi. Boncuk bir sonraki buluşmada başlangıcı Ece'nin seçmesini önerdi. Ece gülümsedi. Planları değişebilirdi; önemli olan herkesin sesini duyabilmeleriydi.
Birlikte konuşalım
Ortak bir oyunda seçimleri nasıl paylaşmak istersin?

